Μεταξύ των αξιόλογων κειμηλίων, που φυλάσσονται στον Ενοριακό Ναό Τιμίου Προδρόμου στο Νέο Χειμώνιο Ορεστιάδος είναι μία θύρα από το παραπόρτι του τέμπλου του παλαιού Ναού του Αγίου Ιωάννου από το Μεγάλο Ζαλούφι της Ανατολικής Θράκης, απ όπου ξεκίνησαν το 1922 οι πρόσφυγες πρόγονοι των σημερινών κατοίκων του οικισμού. Το κειμήλιο αυτό φέρει βεβαία χρονολογία ιστορήσεως το έτος 1894 και απεικονίζει στο επάνω μέρος τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και στο κάτω τον Προφήτη Ιεζεκιήλ. Το κειμήλιο, αφού πρoσφάτως συντηρήθηκε και αποκατεστάθη με την επιμέλεια και την φροντίδα του δραστήριου εφημερίου της ενορίας Πρωτοπρ. Αντωνίου Τσομπανίδη και τοποθετήθηκε σε ξυλόγλυπτο προσκυνητάρι, το οποίο πλέον κοσμεί τον Ναό σε περίοπτη θέση.
Με την ευκαιρία της αναμνήσεως των εγκαινίων του “πέραν ἐν Σκάλλαις ἤ Χάλλαις” Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, (πέραν του Κερατίου στην Κωνσταντινούπολη), που εορτάζεται από την Εκκλησία την 23η του μηνός Ιουλίου, ημέρα που συμπίπτει με την μνήμη του Προφήτου Ιεζεκιήλ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός μετέβη το Νέο Χειμώνιο και προέστη της Εσπερινής Συνάξεως και ευλόγησε τους άρτους, το εσπέρας της 22ας Ιουλίου ε.έ.
Ο Σεβασμιώτατος αφού πρώτα ανέπτυξε το ιστορικό της υποθέσεως στη συνέχεια ερμήνευσε την θεολογική διάσταση της διπλής αυτής απεικόνισης, σημειώνοντας ότι εάν ο Αρχάγγελος Μιχαήλ κατά τη λαϊκή παράδοση “παίρνει τις ψυχές των ανθρώπων” ο Προφήτης Ιεζεκιήλ με το όραμα της Κοιλάδος των ξερών οστών, που με το πρόσταγμα του Θεού αποκτούν νεύρα, σάρκα, δέρμα και πνοή ζωής [το σχετικό απόσπασμα της Προφητείας διαβάζεται το βράδυ της Μ. Μεγάλης Παρασκευής, στον Όρθρο του Μ. Σαββάτου] μας υπενθυμίζει την Ανάσταση και την αλήθεια ότι ο θάνατος είναι ένας ύπνος, που γίνεται η γέφυρα προς την αιωνιότητα.