Στον Ιερό Ενοριακό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών της Ορεστιάδος ιερούργησε την Κυριακή, 6η του μηνός Σεπτεμβρίου ε.έ., ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός, επι τη αναμνήσει του εν Χώναις (Κολοσσαίς) θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
Πρό της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος χειροθέτησε σε υποδιάκονο και κατά τη Θεία Λειτουργία χειροτόνησε σε Διάκονο τον Κωνσταντίνο Καβουρίδη, από τους Ασβεστάδες Διδυμοτείχου. Προσφωνώντας ο Σεβασμιώτατος τον χειροτονούμενο, με αφορμή το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ΙΔ΄ Κυριακής του Ματθαίου, μεταξύ άλλων τόνισε· «Σήμερα ὁ Κύριος καί Διδάσκαλος ἔρχεται νὰ ἀνατρέψει τίς ἀπόψεις τῶν περισσοτέρων γιά τόν Παράδεισο καί τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Ὁ Παράδεισος δέν εἶναι κατάσταση, ὅπως πιστεύουν οἱ βουδιστές, καί δέν εἶναι τόπος, ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ μουσουλμάνοι. Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν εἶναι σχέση. Εἶναι μία ζωντανή γαμήλια σχέση μέ τόν Νυμφίο, τόν ἐράσμιο τῆς ψυχῆς μας, τό Σωτήρα καί Λυτρωτή μας Χριστό. Εἶναι μία σχέση ὁλοκληρωτική καί ἀτελείωτη, στήν ὁποία ὁ ἄνθρωπος χαρίζει στό Θεό τήν ζωή του καί ὁ Χριστός δίδει στόν ἄνθρωπο τό Σῶμα, τό Αἷμα Του καί τίς ἄκτιστες ἐνέργειες τῆς χάριτός Του, ἡ σπουδαιότερη ἀπό τίς ὁποῖες εἶναι ἡ ἀπέραντη ἀγάπη Του…
»Αὐτή ἡ σχέση μέ Τόν Χριστό κτίζεται μέσα στό μεγάλο γαμήλιο δεῖπνο, μέ τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, διότι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Νυμφίος Της. Ἡ Ἐκκλησία καί τά μυστήριά της εἶναι ὁ Παράδεισός μας. Ἰδιαίτερα τό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀποτελεῖ πρόγευση, «ἀρραβώνα μελλούσης ζωῆς καί βασιλείας». Ὁ πιστός πού ἐπιθυμεῖ τή λύτρωσή του ἑνώνεται σὲ κάθε Θεία Λειτουργία μέ Τον Κύριο μέσα στό Δεῖπνο τῆς Εὐχαριστιακῆς Συνάξεως καί παραδίδεται σ᾽ Ἐκεῖνον, πού τόσο πόθησε ἡ ψυχή του…
»Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν εἶναι μιὰ ζωντανή, ἀτελείωτη σχέση ἀγάπης μὲ τὸν Νυμφίο τῆς καρδιᾶς μας. Ἡ εἴσοδος σὲ αὐτὸ τὸ πνευματικὸ δεῖπνο τῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας ἀπαιτεῖ μιὰ συνειδητὴ προετοιμασία καὶ συνεχῆ πνευματικὴ ἐπαγρύπνηση. Ἐνδυόμενος ὁ ἄνθρωπος τό πολύτιμο ἔνδυμα τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας, τὸ ὁποῖο ἐξυφαίνεται στὸ μυστήριο τῆς ἐξομολόγησης, καλεῖται νὰ κοσμήσει τὴν ὕπαρξή του, ὄχι μὲ ὑλικὰ ἀπαστράπτοντα κοσμήματα, ἀλλὰ μὲ τὸ λαμπερὸ κόσμημα τῆς ἐλεημοσύνης καὶ νὰ τὴ μυρώσει μὲ τὸ ἄρωμα τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς. Μόνο μέσα ἀπὸ αὐτὸν τὸν ὁλοκληρωμένο πνευματικὸ ἀγῶνα θὰ ἀποφευχθεῖ ἡ ὀδυνηρὴ καὶ ἀναιδής προσέλευση καὶ διασφαλίζεται ἡ ἀξιοπρεπής, λαμπρὴ συμμετοχὴ μας στὸ αἰώνιο Δεῖπνο τῆς Θείας Εὐχαριστίας».
Στη συνέχεια κατήγγειλε την αδιαφορία και την υποκρισία των αναξίων προσκεκλημένων του γαμήλιου Δείπνου, που παρά τις συνεχεῖς προσκλήσεις αδιαφορούν συστηματικά. Αντίθετα επήνεσε τον πόθο του χειροτονουμένου, ο οποίος παιδιόθεν είχε όραμα της ζωής του την Ιερωσύνη και παρά τις δυσκολίες, που αντιμετώπισε, τις ξεπέρασε με την επιμονή του και την πίστη του και σήμερα ζει το δικό του γαμήλιο Δείπνο με τον Χριστό και την Εκκλησία Του.
Εκκλησιαζόμενοι προσήλθαν ο Διοικητής της 3ης Ταξιαρχίας “Ρίμινι” ταξίαρχος Νικ. Αγγελής, η πρεσβυτέρα και οι γονείς του χειροτονουμένου, φίλοι και συγχωριανοί του και πλήθος πιστών.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας και τη διανομή του αντιδώρου ο Σεβασμιώτατος εγκαινίασε το νεόδμητο Πρεσβυτέριο της ενορίας.