Επί τη μνήμη του Θεόπτου Προφήτου Μωϋσέως στο Μικρό Δέρειο, του τέως Δήμου Ορφέως, τιμάται η Παναγία η “Ακατάφλεκτος Βάτος”, όμορφη εικόνα της οποίας αγιογραφήθηκε προ ετών στο φερώνυμο γραφικό Παρεκκλήσιο, που ανηγέρθη προνοία και δαπάναις της Ιεράς Μητροπόλεως σε λόφο που δεσπόζει του οικισμού μέσα σε ένα καταπράσινο και ειδυλλιακό τοπίο.
Αφ’ εσπέρας της εορτής, την 3η του μηνός Σεπτεμβρίου ε.έ., ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός προέστη της ακολουθίας του Εσπερινού ευλόγησε τους άρτους και μίλησε επίκαιρα αναφερόμενος στη ζωή του Θεόπτου Μωϋσέως, στην έξοδο του Ισραήλ από την Αίγυπτο, στη διάβαση της Ερυθράς θαλάσσης και στην τεσσαρακονταετή πορεία στην έρημο του Σινά προς τη Γη της Επαγγελίας. Στη συνέχεια, ερμηνεύοντας τον θεολογικό συμβολισμό της “Ακαταφλέκτου Βάτου” σημείωσε ότι αυτή αποτελεί το σημαντικότερο πρότυπο της Θεοτόκου. Όπως η βάτος (θάμνος) εφλέγετο από τη φωτιά και δεν εκαίετο, έτσι και η Παναγία ενώ δέχθηκε το “πυρ της θεότητος” (τον Μονογεννή Υιό και Λόγο του Θεού) παρέμεινε άφθορος. Επεσήμανε επίσης ότι, κατά τη διδασκαλια των Πατέρων της Εκκλησίας των πρώτων αιώνων, η φλόγα που είδε ο Μωυσής ήταν στην πραγματικότητα Άκτιστη Ενέργεια του Θεού. Ο Μωυσής ενώπιον της Αγίας Βάτου, ανυπόδητος, για την ιερότητα του τόπου, γεύθηκε τις άκτιστες ενέργειες της Θεότητος.
Και κατέληξε· «Αυτό το θαυμαστό γεγονός της θεοπτίας, αυτό το θαυμαστό γεγονός της θεοφανείας, που μας παρουσιάζεται μέσα από τον βίο, τον θαυμαστό βίο του μεγάλου αυτού ανδρός της Παλαιάς Διαθήκης, του Μωυσέως, έχει ιδιαίτερη σημασία για όλους μας, γιατί σηματοδοτεί ότι ο άνθρωπος, ο χοϊκός άνθρωπος, αυτός που τον έπλασε ο Θεός, έχει την δυνατότητα μιας άλλης προοπτικής, έχει την δυνατότητα να μπορεί, να μετέχει του Θεού, να μπορεί να έχει θεοπτία, να μπορεί να απολαμβάνει κάποιο μέρος της δόξας του Θεού, διότι το νόημα και ο προορισμός της ζωής του ανθρώπου, είναι να απολαμβάνει την δόξαν του Θεού και απαύστως και αιωνίως να Τον δοξάζει».