Μέσα στο φως και τη χαρά της Αναστάσεως, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Θεοδώρων Ορεστιάδος, την Κυριακή των Μυροφόρων, 26η του μηνός Απριλίου ε.έ., συλλειτούργησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Στρωμνίτσης κ. Ναούμ και ο επιχώριος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός, καθώς κατ’ αυτάς συμπληρούνται 4 χρόνια από της αποκαταστάσεως της ευχαριστιακής κοινωνίας και της κανονικότητας της Ιεραρχίας, του ιερού κλήρου και του ορθοδόξου λαού της Αρχιεπισκοπής Αχρίδος, με την από 9ης Μαΐου 2022 απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο οικείος Μητροπολίτης καλωσορίζοντας με εγκαρδιότητα τον φιλοξενούμενο Ιεράρχη, κατά την απόλυση της Θείας Λειτουργίας, μεταξύ άλλων, τόνισε·
«Στον απόηχο της λαμπροφόρου και πανευφροσύνου εορτής του Πάσχα συναντώμεθα σήμερα ενώπιον του ιερού θυσιαστηρίου για να δώσουμε μια κοινή μαρτυρία της Αναστάσεως, δια να επιβεβαιώσουμε ότι ο Αναστάς Χριστός, ο Σωτήρας και Κύριός μας, ο ιδρυτής, η κεφαλή και ο τελειωτής της Εκκλησίας μας, δεν ήτο και δεν είναι φάντασμα, ούτε όταν ενεφανίσθη στις Μυροφόρες, στον Πέτρο και στον Ιωάννη, ούτε στους ένδεκα μαθητές Του κεκλεισμένων των θυρών, ούτε στην οδό προς Εμμαούς περι την εσπέραν του όρθρου της μιας των Σαββάτων, ούτε στην λίμνη της Τιβεριάδος και ούτε κατά τις άλλες εμφανίσεις Του μέχρι της Αναλήψεως· και ότι ούτε από της Αναλήψεως και εντεύθεν είναι φάντασμα ο Αναστάς Κύριος, ο ειπων “μεθ’ ὑμῶν εἰμί πάσας τᾶς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰώνος” (Ματθ. κη΄, 20)…
»Μέσα στην πραγματικότητα της Αναστάσεως εορτάζουμε την ενότητα της Εκκλησίας, η οποία παρά τις δοκιμασίες της, υπερβαίνει τις περιπέτειες της ιστορίας και πορεύεται προς την αιωνιότητα, διότι ο Παράκλητος, που ακολουθεί την Ανάσταση και την εις τους ουρανούς Ανάληψη του Κυρίου “εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε”. Θεός και άνθρωπος μέσα στον χώρο της ιστορίας συναντώνται και δια μέσου του χρόνου πορεύονται μέχρι της κοινής Αναστάσεως…»
Και έκλεισε: «Μέσα σε αυτό το πνεύμα, που εκφράζει η ορθόδοξη κοινή πίστη μας, συμπορευόμενοι και συναγωνιζόμενοι εύχομαι ολοψύχως, Χάριτι Θεού να είμεθα πάντοτε κήρυκες και εργάτες της Αναστάσεως, της χαράς, “τοῦ χαίρετε”, και της ειρήνης του “εἰρήνη ἡμίν”, που ο Αναστάς Κύριος εχαρίσατο σε όλη αδιακρίτως την ανθρωπότητα, προελθών εκ του Τάφου».